Zo moeilijk (of makkelijk) is het om in Nederland aan een vuurwapen te komen – NU.nl

Je gebruikt een adblocker. Wij kunnen onze artikelen alleen gratis toegankelijk voor je maken dankzij advertenties. Wil je jouw adblocker voor ons pauzeren?
NU.nl vroeg jullie, onze bezoekers, onlangs te kiezen tussen twee nieuwsonderwerpen waar jullie meer uitleg over willen. Jullie kozen voor een stuk over hoe moeilijk het is om in Nederland aan een vuurwapen te komen. Dat is makkelijker dan je misschien zou denken, maar nog steeds niet eenvoudig.
Veel Nederlanders zullen zich nog kunnen herinneren dat Tristan van der Vlis in april 2011 zes mensen doodschoot in een winkelcentrum in Alphen aan den Rijn. Dat soort incidenten zijn echter zeer zeldzaam in Nederland, zeker ten opzichte van de Verenigde Staten, waar dagelijks mass shootings plaatsvinden. Ondanks (of juist door) de strenge wetgeving in Nederland hebben vooral criminelen vaak connecties om betrekkelijk snel en eenvoudig aan een (illegaal) vuurwapen te komen.
Volgens een onderzoek uit 2020, waar onder meer de Nationale Politie aan meewerkte, zijn er mogelijk meer dan 125.000 illegale vuurwapens in ons land. De politie maakt zich al langer zorgen over de aanhoudende toestroom van illegale wapens naar Nederland.
De politie meldt desgevraagd aan NU.nl geen schatting te kunnen geven van het aantal illegale vuurwapens dat momenteel circuleert in ons land. Wel is het volgens de politie met de komst van het internet eenvoudiger geworden om aan illegale vuurwapens te komen. Dat kan onder meer via het verborgen deel van het internet (darkweb) of chatapps, zoals Telegram.
“Je stapt niet zomaar in Amsterdam een kroeg binnen om met een paar briefjes een vuurwapen te kopen”, zegt Dave Zoetmulder, oud-voorzitter van de Vereniging van Nederlandse Wapenverzamelaars. Hij werkte als wapendeskundige tientallen jaren samen met de politie. Vanwege zijn kennis van wapens en wapenwetgeving is hij vaak gevraagd om als expert te fungeren tijdens rechtszaken. “Via via kun je mensen tegenkomen die dat voor je kunnen regelen. Dan kun je in een paar dagen tot een paar weken tijd aan een wapen komen.”
De politie maakt zich tevens zorgen over de toename van ge-3D-printe vuurwapens. Die kunnen criminelen zelf maken, waardoor er geen handelaren nodig zijn om de wapens uit het buitenland te halen. De handel in ge-3D-printe vuurwapens is strafbaar, net zoals gebruikelijke wapenhandel.
In Nederland geldt een algemeen verbod op het bezit van vuurwapens en munitie. Dat betekent dat je in principe geen wapens mag bezitten en ook geen handelingen met wapens mag verrichten. Ook het bezit van voorwerpen die qua vorm en afmetingen op “vuurwapens of voor ontploffing bestemde voorwerpen” lijken, is verboden.
Er zijn uitzonderingen op het wapenverbod. Afhankelijk van het wapen en het beoogde gebruik zijn er zijn vier soorten wapenvergunningen in Nederland: verlof, ontheffing, erkenning en consent. Een wapenverlof wordt verstrekt door de politie. Mensen die wapens willen verkopen (wapenhandelaren), hebben van de politie een erkenning nodig.
Een ontheffing is een specifieke uitzondering op het wapenverbod, bijvoorbeeld voor een wapen waarmee je een historische veldslag kunt naspelen. Die ontheffing moet bij het ministerie van Justitie en Veiligheid aangevraagd worden. Een consent is een vergunning om elders in Europa gekochte wapens naar Nederland te vervoeren.
Wie een wapenvergunning wil, moet aan strenge eisen voldoen. Zo moet iemand een redelijk belang hebben, oftewel een goede reden om een wapenvergunning te hebben. Daarnaast moet de aanvrager ten minste achttien jaar oud zijn en geen gevaar voor zichzelf of de openbare orde en veiligheid vormen.
Een aanvraag voor een vergunning kan om verschillende redenen worden afgewezen. Dat kan bijvoorbeeld als iemand eerder met politie of justitie in aanraking is gekomen. Ook als dat niet is gebeurd, kan de politie vrezen dat iemand misbruik zal maken van een wapenvergunning of iemand om een andere reden niet vertrouwen.
Een wapenvergunning kan alleen tijdens een fysieke afspraak worden aangevraagd en de aanvrager moet zich kunnen legitimeren. Ook volgt een achtergrondcheck en moet de aanvrager laten zien dat er een veilige locatie is waar de wapens en munitie opgeborgen kunnen worden. Het eventueel verleende verlof moet jaarlijks verlengd worden.
Ook moet iemand drie referenten hebben: mensen die vaak al een vergunning hebben en voor je garant kunnen staan. Vaak zijn dat bestuursleden van een schietvereniging, familieleden of vrienden. Veruit de meeste wapenvergunningen worden verleend aan mensen die willen jagen en/of deelnemen aan de schietsport. Voor beide gelden strenge extra voorwaarden, legt Zoetmulder uit.
“Wie wil jagen, moet een cursus van twee jaar en een examen met goed gevolg afleggen en aantonen dat er genoeg ruimte is voor de beoogde jachtactiviteiten. Vervolgens wordt meerdere keren per jaar gecontroleerd of iemand nog steeds aan alle voorwaarden voldoet. Voordat je als lid van een schietvereniging een eigen wapen van een klein kaliber kan aanvragen, moet je eerst minimaal een half jaar aspirant-lid en een jaar volwaardig lid zijn.”
De Nederlandse wetgeving is volgens Zoetmulder strenger dan de Europese wetgeving en veel strenger dan die van de VS. “Een vuurwapen voor zelfbescherming is zo goed als onmogelijk in Nederland. Als bijvoorbeeld een juwelier een vuurwapen wil hebben om zichzelf en zijn zaak te verdedigen, moet hij wel met hele goede redenen komen. Vuurwapenbezit is in Nederland aan zo veel regels gebonden, dat situaties zoals in de VS hier zo goed als onmogelijk zijn.”
©2022 DPG Media B.V. – alle rechten voorbehouden.

Laat los om te beginnen met uploaden
Door te versturen ga je akkoord met onze voorwaarden

source

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.